Naucz się czytać po arabsku: alfabet, samogłoski i wymowa dla początkujących

ب ba b

Poznaj literę

ب to dźwięk „b”. Ma wspólny korpus z ت i ث — różnią się tylko kropki. Naucz się tego jednego kształtu, a masz z głowy prawie trzy litery.

Jej formy

• ب Samodzielnie
• بـ Na początku
• ـبـ W środku
• ـب Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

To zawsze ta sama litera. Korpus wydłuża się tam, gdzie łączy się z sąsiadką.

Przeczytaj ją

• po tej literze nie ma samogłoski
• podwojona — spółgłoskę trzyma się dwa razy dłużej

Znajdź ją w słowach

• بَيْتٌ

  bajtun Znaczenie: dom Na początku

• كَبِيرٌ

  kabiirun Znaczenie: duży W środku

• كَلْبٌ

  kalbun Znaczenie: pies Na końcu

Poćwicz

• Które czyta się „bi”?

  • بَ
  • بُ
  • بِ

  Odpowiedź: بِ — Tak — mały znak pod literą daje dźwięk „i”.

  Jeszcze nie. Znak pod literą to kasra i daje dźwięk „i”. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ب w كَبِير?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — siedzi między كَ a ير, więc bierze formę środkową.

  Spójrz jeszcze raz na كَبِير. Po obu stronach ب stoi litera, więc nie jest na żadnym końcu.

Dalej: ت — ten sam korpus co przed chwilą, z dwiema kropkami na górze zamiast jednej na dole. Znaki, które jeżdżą na każdej literze, masz już za sobą.

ت ta t

Poznaj literę

ت to dźwięk „t”. To ten sam korpus co przed chwilą, tyle że z dwiema kropkami nad nim zamiast jednej pod spodem. Nic więcej się nie zmienia.

Jej formy

• ت Samodzielnie
• تـ Na początku
• ـتـ W środku
• ـت Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ت łączy się z obu stron, dokładnie jak ب. Kropki zostają nad korpusem, gdziekolwiek litera stoi.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• تَمْرٌ

  tamrun Znaczenie: daktyle Na początku

• كِتَابٌ

  kitaabun Znaczenie: książka W środku

• بِنْتٌ

  bintun Znaczenie: dziewczynka Na końcu

Poćwicz

• Która ma dwie kropki na górze?

  • ب
  • ت

  Odpowiedź: ت — Tak — ب nosi jedną kropkę pod spodem, ت dwie nad korpusem.

  Policz kropki i sprawdź, czy stoją nad literą, czy pod nią.

• Gdzie stoi ت w كِتَاب?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — siedzi między كِ a اب.

  W كِتَاب po obu stronach ت stoi litera. Spróbuj ponownie.

Dalej: ث. Znów ten sam korpus, a teraz trzy kropki.

ث tha th Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ث to angielskie „th” z „think” — to bezdźwięczne, wydmuchiwane między zębami, nigdy „th” z „this”. Trzy kropki nad znajomym już korpusem.

jak angielskie „th” w „think” — czubek języka między zębami; polszczyzna nie ma tego dźwięku

Jej formy

• ث Samodzielnie
• ثـ Na początku
• ـثـ W środku
• ـث Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ث łączy się z obu stron. W środku wyrazu korpus się kurczy, ale trzy kropki zostają.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• ثَلْجٌ

  thaldżun Znaczenie: śnieg Na początku

• كَثِيرٌ

  kathiirun Znaczenie: liczny, dużo W środku

• أَثَاثٌ

  athaathun Znaczenie: meble Na końcu

Poćwicz

• Która ma trzy kropki?

  • ت
  • ث

  Odpowiedź: ث — Tak — trzy kropki robią z niej ث.

  Policz kropki nad każdą literą. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ث w كَثِير?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — między كَ a ير.

  Przeczytaj كَثِير od prawej do lewej: po obu stronach ث stoi litera. Spróbuj ponownie.

Dalej: ج, a z nią nowy kształt. Cała rodzina ب ت ث jest za Tobą — jeden korpus, trzy litery.

ج dżim dż

Poznaj literę

ج to dźwięk „dż”, jak w „dżemie”. Otwiera rodzinę trzech liter o wspólnym, zaokrąglonym korpusie: ج ح خ. Przesuwa się tylko kropka.

jak „dż” w „dżem”

Jej formy

• ج Samodzielnie
• جـ Na początku
• ـجـ W środku
• ـج Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ج łączy się z obu stron. Na początku i w środku korpus jest ściśnięty, a ogon znika; na końcu wyrazu znów się rozwija.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• جَمَلٌ

  dżamalun Znaczenie: wielbłąd Na początku

• نَجْمٌ

  nadżmun Znaczenie: gwiazda W środku

• تَاجٌ

  taadżun Znaczenie: korona Na końcu

Poćwicz

• Która litera czyta się „dż”?

  • ب
  • ث
  • ج

  Odpowiedź: ج — Tak — to ج.

  Szukaj zaokrąglonego korpusu z jedną kropką w środku. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ج w نَجْم?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — między نَ a م.

  W نَجْم po obu stronach ج stoi litera. Spróbuj ponownie.

Dalej: ح — ten sam korpus zupełnie bez kropki i dźwięk, którego polszczyzna nie ma.

ح ḥa ḥ Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ح to mocne, chuchające h z głębi gardła — dużo niżej niż jakiekolwiek polskie „h”. To ten sam korpus co ج, bez kropki. Zacznij od rozpoznawania kształtu; dźwięk przyjdzie z ćwiczeniem.

mocne, chuchające h z głębi gardła

Jej formy

• ح Samodzielnie
• حـ Na początku
• ـحـ W środku
• ـح Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ح łączy się z obu stron i mocno zmienia kształt między początkiem, środkiem a końcem wyrazu. Warto obejrzeć wszystkie cztery formy.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• حِصَانٌ

  ḥiṣaanun Znaczenie: koń Na początku

• بَحْرٌ

  baḥrun Znaczenie: morze W środku

• مِلْحٌ

  milḥun Znaczenie: sól Na końcu

Poćwicz

• Która litera to mocne, chuchające h?

  • ب
  • ج
  • ح

  Odpowiedź: ح — Tak — ح, ta zupełnie bez kropki.

  Dzieli korpus z ج i خ, ale w odróżnieniu od nich nie ma żadnej kropki. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ح w بَحْر?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — między بَ a ر.

  بَحْر ma trzy litery, a ح nie jest na żadnym końcu. Spróbuj ponownie.

Dalej: خ, ostatnia z tego korpusu. Jedna kropka, na górze.

خ cha ch

Poznaj literę

خ to zwykłe polskie „ch”, jak w „chlebie” — jeden z niewielu arabskich dźwięków, które masz gotowe. Znów ten sam korpus, z pojedynczą kropką nad nim.

zwykłe polskie „ch”, jak w „chlebie”

Jej formy

• خ Samodzielnie
• خـ Na początku
• ـخـ W środku
• ـخ Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

خ łączy się z obu stron i zachowuje się dokładnie jak ج i ح. Kto czyta jedną z tych trzech, czyta wszystkie trzy.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• خُبْزٌ

  chubzun Znaczenie: chleb Na początku

• نَخْلَةٌ

  nachlatun Znaczenie: palma daktylowa W środku

• مَطْبَخٌ

  maṭbachun Znaczenie: kuchnia Na końcu

Poćwicz

• Która ma kropkę na górze?

  • ج
  • ح
  • خ

  Odpowiedź: خ — Tak — kropka nad korpusem robi z niej خ.

  ج nosi kropkę w środku korpusu, a ح żadnej. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi خ w مَطْبَخ?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  Przeczytaj مَطْبَخ od prawej do lewej i znajdź ostatnią literę. Spróbuj ponownie.

Dalej: د, a z nią coś nowego: litera, która zatrzymuje połączenie.

د dal d

Poznaj literę

د daje dźwięk „d”. Ma prosty kształt i należy do tej samej pary co ذ — dzieli je jedna kropka.

Jej formy

• د Samodzielnie
• د Na początku
• ـد W środku
• ـد Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

د przyjmuje połączenie od litery przed sobą, ale nigdy nie łączy się z tą po sobie. Dlatego wyrazy zdają się pękać zaraz za د.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• دَارٌ

  daarun Znaczenie: dom Na początku

• مَدْرَسَةٌ

  madrasatun Znaczenie: szkoła W środku

• يَدٌ

  jadun Znaczenie: ręka Na końcu

Poćwicz

• Które czyta się „du”?

  • دَ
  • دُ
  • دِ

  Odpowiedź: دُ — Tak — mała pętelka na górze daje dźwięk „u”.

  Jeszcze nie. Pętelka nad literą to damma i daje dźwięk „u”. Spróbuj ponownie.

• Co jest szczególnego w د?

  • Łączy się z obu stron.
  • Nigdy nie łączy się z następną literą.
  • Ma trzy kropki.

  Odpowiedź: Nigdy nie łączy się z następną literą. — Właśnie tak — połączenie kończy się na د, a następna litera zaczyna od nowa.

  Spójrz jeszcze raz na مَدْرَسَة: م wchodzi w د, ale z د już nic nie wychodzi. Spróbuj ponownie.

Dalej: ذ — ten sam kształt z kropką na górze i ta sama odmowa łączenia się w przód.

ذ dhal dh Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ذ to angielskie „th” z „this” — wersja dźwięczna. To د z jedną kropką u góry i w wyrazie zachowuje się tak samo.

jak angielskie „th” w „this” — dźwięczne, czubek języka między zębami; polszczyzna nie ma tego dźwięku

Jej formy

• ذ Samodzielnie
• ذ Na początku
• ـذ W środku
• ـذ Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

Jak د, ذ przyjmuje połączenie od litery przed sobą i nigdy nie oddaje go tej po sobie.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• ذَهَبٌ

  dhahabun Znaczenie: złoto Na początku

• تَذْكِرَةٌ

  tadhkiratun Znaczenie: bilet W środku

• تِلْمِيذٌ

  tilmiidhun Znaczenie: uczeń Na końcu

Poćwicz

• Która to „dh”, jak w angielskim „this”?

  • د
  • ذ

  Odpowiedź: ذ — Tak — kropka na górze zmienia د w ذ.

  Tylko jedna z nich nosi kropkę, i to ona zmieniła dźwięk.

• Co ذ ma wspólnego z د?

  • Łączy się z obu stron.
  • Nigdy nie łączy się z następną literą.
  • Ma dwie kropki.

  Odpowiedź: Nigdy nie łączy się z następną literą. — Właśnie tak — połączenie kończy się na ذ, dokładnie jak na د.

  Spójrz na تَذْكِرَة: تَ wchodzi w ذ, ale z ذ nic już nie wychodzi. Spróbuj ponownie.

Dalej: ر, kolejna litera, która nigdy nie łączy się z następną.

ر ra r

Poznaj literę

ر to „r” uderzone raz czubkiem języka — bardzo blisko polskiego „r” z „roku”: jedno uderzenie, nie warkot. Ogon opada pod linię pisma.

jedno uderzenie czubkiem języka, jak polskie „r” w „rok”

Jej formy

• ر Samodzielnie
• ر Na początku
• ـر W środku
• ـر Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ر przyjmuje połączenie od litery przed sobą i nigdy go nie oddaje. Jak د i ذ zostawia widoczną przerwę w środku wyrazu.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• رَجُلٌ

  radżulun Znaczenie: mężczyzna Na początku

• قَرْيَةٌ

  qarjatun Znaczenie: wieś W środku

• قَمَرٌ

  qamarun Znaczenie: księżyc Na końcu

Poćwicz

• Co jest prawdą o ر?

  • Łączy się z obu stron.
  • Nigdy nie łączy się z następną literą.
  • Występuje tylko na końcu wyrazu.

  Odpowiedź: Nigdy nie łączy się z następną literą. — Zgadza się — jak د i ذ, ر połączenie przyjmuje, ale go nie oddaje.

  Spójrz na قَرْيَة: قَ wchodzi w ر, a potem ي zaczyna od nowa. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ر w قَمَر?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  قَمَر kończy się na ر. Spróbuj ponownie.

Dalej: ز. Ten sam haczyk, z jedną kropką na górze.

ز zaj z

Poznaj literę

ز to dźwięk „z”. To ر z kropką na górze i zachowuje się tak samo: nigdy nie łączy się w przód.

Jej formy

• ز Samodzielnie
• ز Na początku
• ـز W środku
• ـز Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ز przyjmuje połączenie od litery przed sobą i żadnego nie oddaje. Kropka zostaje nad haczykiem w każdej pozycji.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• زَيْتٌ

  zajtun Znaczenie: oliwa, olej Na początku

• خِزَانَةٌ

  chizaanatun Znaczenie: szafa W środku

• مَوْزٌ

  małzun Znaczenie: banany Na końcu

Poćwicz

• Która czyta się „z”?

  • ر
  • ز

  Odpowiedź: ز — Tak — jedna kropka na górze i dźwięk się zmienia.

  Obie mają ten sam haczyk. Tylko jedna nosi kropkę. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ز w خِزَانَة?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — po خِ, a przed ا.

  ز w خِزَانَة ma litery po obu stronach. Spróbuj ponownie.

Dalej: س i jej rządek ząbków.

س sin s

Poznaj literę

س to zwykłe „s”. Trzy małe ząbki łatwo wypatrzyć — i zobaczysz je jeszcze raz w ش.

zawsze bezdźwięczne jak w „soku”, także między samogłoskami; przed „i” zostaje twarde — „si” to „s” i „i”, nie „ś”

Jej formy

• س Samodzielnie
• سـ Na początku
• ـسـ W środku
• ـس Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

س łączy się z obu stron. Na końcu wyrazu za ząbkami idzie szeroka miska; w środku ząbki leżą płasko na linii.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• سَمَكٌ

  samakun Znaczenie: ryba Na początku

• عَسَلٌ

  ʿasalun Znaczenie: miód W środku

• دَرْسٌ

  darsun Znaczenie: lekcja Na końcu

Poćwicz

• Która litera to „s”?

  • ب
  • س

  Odpowiedź: س — Tak — rządek ząbków to س.

  Jedna z nich to pojedynczy korpus z kropką pod spodem, druga ma trzy małe ząbki. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi س w دَرْس?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  دَرْس kończy się na س. Spróbuj ponownie.

Dalej: ش — te same ząbki, z trzema kropkami nad nimi.

ش szin sz

Poznaj literę

ش to dźwięk „sz”, jak w „szalu”. Te same ząbki co w س, z trzema kropkami u góry.

jak „sz” w „szalu” — arabskie ش jest odrobinę mniej twarde, ale „sz” trafia blisko

Jej formy

• ش Samodzielnie
• شـ Na początku
• ـشـ W środku
• ـش Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ش łączy się z obu stron i zachowuje się dokładnie jak س. Trzy kropki jadą nad ząbkami wszędzie tam, gdzie litera stoi.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• شَمْسٌ

  szamsun Znaczenie: słońce Na początku

• مِشْمِشٌ

  miszmiszun Znaczenie: morele W środku

• قُمَاشٌ

  qumaaszun Znaczenie: tkanina Na końcu

Poćwicz

• Która czyta się „sz”?

  • س
  • ش

  Odpowiedź: ش — Tak — trzy kropki zmieniają س w ش.

  Ząbki są identyczne. Popatrz nad nie. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ش w شَمْس?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na początku — Zgadza się — ش otwiera wyraz, a س go zamyka.

  شَمْس zaczyna się jedną z tych dwóch liter, a kończy drugą. Spróbuj ponownie.

Dalej: ص, pierwsza z ciężkich liter.

ص ṣad ṣ Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ص jest blisko „s”, ale cięższe i wymawiane dalej w głębi ust. Zmienia barwę sąsiedniej samogłoski i dlatego brzmi głębiej niż س.

jak „s”, ale cięższe i wymawiane dalej w głębi ust

Jej formy

• ص Samodzielnie
• صـ Na początku
• ـصـ W środku
• ـص Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ص łączy się z obu stron. Pętla zostaje; zmienia się tylko ogon.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• صَبَاحٌ

  ṣabaaḥun Znaczenie: poranek Na początku

• عُصْفُورٌ

  ʿuṣfuurun Znaczenie: ptak W środku

• قَفَصٌ

  qafaṣun Znaczenie: klatka Na końcu

Poćwicz

• Która z nich to cięższy dźwięk?

  • سَ
  • صَ

  Odpowiedź: صَ — Tak — ص jest tą cięższą.

  Jedna z nich to lekkie „s”, druga ciężkie. Ciężka litera ma zamkniętą pętlę. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ص w عُصْفُور?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — po عُ, a przed فُ.

  Wyraz zaczyna się na ع, a kończy na ر, więc szukaj między nimi. Spróbuj ponownie.

Dalej: ض — ta sama pętla z kropką i ciężka partnerka د.

ض ḍad ḍ Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ض to ciężkie „d”, wymawiane dalej niż د, i przyciemnia samogłoskę obok. To ص z kropką na górze. Arabski bywa nazywany „językiem ض”, bo ten dźwięk jest tak nietypowy.

jak „d”, ale cięższe, i przyciemnia samogłoskę obok siebie

Jej formy

• ض Samodzielnie
• ضـ Na początku
• ـضـ W środku
• ـض Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ض łączy się z obu stron i idzie dokładnie za ص. Kropka jedzie nad pętlą w każdej pozycji.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• ضِفْدَعٌ

  ḍifdaʿun Znaczenie: żaba Na początku

• أَخْضَرُ

  achḍaru Znaczenie: zielony W środku

• أَبْيَضُ

  abjaḍu Znaczenie: biały Na końcu

Poćwicz

• Która to ciężkie „d”?

  • ص
  • ض

  Odpowiedź: ض — Tak — ص plus kropka daje ض.

  ص to ciężkie „s”. Kropka zmienia je w ciężkie „d”. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ض w أَبْيَض?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  أَبْيَض kończy się na ض. Spróbuj ponownie.

Dalej: ط, kolejna ciężka litera i kolejna para.

ط ṭa ṭ Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ط to ciężkie „t”: to samo miejsce w ustach co ت, ale język leży płasko, a samogłoska obok robi się ciemniejsza.

jak „t”, ale cięższe, i przyciemnia samogłoskę obok siebie

Jej formy

• ط Samodzielnie
• طـ Na początku
• ـطـ W środku
• ـط Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ط łączy się z obu stron i nietypowo prawie nie zmienia kształtu. Pionowa kreska jest zawsze.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• طَبِيبٌ

  ṭabiibun Znaczenie: lekarz Na początku

• مَطَارٌ

  maṭaarun Znaczenie: lotnisko W środku

• نَشَاطٌ

  naszaaṭun Znaczenie: aktywność Na końcu

Poćwicz

• Która to ciężkie „t”?

  • ت
  • ط

  Odpowiedź: ط — Tak — ط jest tą ciężką.

  Jedna z nich to lekkie „t”, które już znasz. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ط w مَطَار?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — po مَ, a przed ار.

  W مَطَار po obu stronach ط stoi litera. Spróbuj ponownie.

Dalej: ظ. Ten sam kształt, z jedną kropką na górze.

ظ ẓa ẓ Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ظ to angielskie „th” z „this” wymówione ciężko — ciężka partnerka ذ, cofnięta głębiej. To ط z kropką na górze.

angielskie „th” z „this”, wymówione ciężej i dalej w głębi ust

Jej formy

• ظ Samodzielnie
• ظـ Na początku
• ـظـ W środku
• ـظ Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ظ łączy się z obu stron i trzyma kształt równie wiernie jak ط.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• ظَرْفٌ

  ẓarfun Znaczenie: koperta Na początku

• نَظِيفٌ

  naẓiifun Znaczenie: czysty W środku

• لَفْظٌ

  lafẓun Znaczenie: słowo, wyrażenie Na końcu

Poćwicz

• Która ma kropkę na górze?

  • ط
  • ظ

  Odpowiedź: ظ — Tak — kropka robi z niej ظ.

  Korpusy są identyczne. Tylko jedna nosi kropkę. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ظ w ظَرْف?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na początku — Zgadza się — otwiera wyraz.

  ظَرْف zaczyna się od ظ. Spróbuj ponownie.

Dalej: ع — dźwięk, który wymaga najwięcej cierpliwości. Nie spiesz się z nim.

ع ʿajn ʿ Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ع powstaje głęboko w gardle. Polszczyzna nie ma nic takiego, więc nie oczekuj znajomego dźwięku — zacznij od rozpoznawania litery, a dźwięk przyjdzie z ćwiczeniem.

głęboki dźwięk z samego gardła

Jej formy

• ع Samodzielnie
• عـ Na początku
• ـعـ W środku
• ـع Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ع łączy się z obu stron, a jej kształt mocno się zmienia między początkiem, środkiem a końcem wyrazu. Warto obejrzeć wszystkie cztery formy.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• عَيْنٌ

  ʿajnun Znaczenie: oko, źródło Na początku

• مَلْعَبٌ

  malʿabun Znaczenie: boisko W środku

• شَارِعٌ

  szaariʿun Znaczenie: ulica Na końcu

Poćwicz

• Która litera to głęboki dźwięk z gardła?

  • ا
  • ب
  • ع

  Odpowiedź: ع — Tak — to ع.

  Szukaj litery z otwartym łukiem i długim ogonem. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ع w مَلْعَب?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — siedzi między لْ a ب.

  Przeczytaj مَلْعَب od prawej do lewej i znajdź ع. Po obu jej stronach stoją litery. Spróbuj ponownie.

Dalej: غ — ten sam kształt z kropką i dźwięk powstający niemal tak samo głęboko.

غ ghajn gh Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

غ to charczące „r” z samej nasady języka. Polszczyzna nie ma nic podobnego — najbliżej jest francuskie „r” z „Paris”, które większość uczących się gdzieś już słyszała.

charczące „r” z samej nasady języka — najbliżej brzmi francuskie „r” z „Paris”

Jej formy

• غ Samodzielnie
• غـ Na początku
• ـغـ W środku
• ـغ Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

غ łączy się z obu stron i zmienia kształt dokładnie tak jak ع. Kropka jedzie na górze w każdej pozycji.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• غُرْفَةٌ

  ghurfatun Znaczenie: pokój Na początku

• صَغِيرٌ

  ṣaghiirun Znaczenie: mały W środku

• فَارِغٌ

  faarighun Znaczenie: pusty Na końcu

Poćwicz

• Która ma kropkę na górze?

  • ع
  • غ

  Odpowiedź: غ — Tak — ع plus kropka to غ.

  Oba kształty są takie same. Popatrz nad nie. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi غ w صَغِير?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — między صَ a ير.

  صَغِير ma litery po obu stronach غ. Spróbuj ponownie.

Dalej: ف i łatwiejsza para.

ف fa f

Poznaj literę

ف to zwykłe „f”. Jedna kropka nad małą, okrągłą główką.

Jej formy

• ف Samodzielnie
• فـ Na początku
• ـفـ W środku
• ـف Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ف łączy się z obu stron. Na początku i w środku główka siedzi na linii; na końcu wyrasta jej szeroka miska.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• فِيلٌ

  fiilun Znaczenie: słoń Na początku

• سَفِينَةٌ

  safiinatun Znaczenie: statek W środku

• أَنْفٌ

  anfun Znaczenie: nos Na końcu

Poćwicz

• Które czyta się „fu”?

  • فَ
  • فُ
  • فِ

  Odpowiedź: فُ — Tak — mała pętelka na górze daje dźwięk „u”.

  Pętelka nad literą to damma i daje dźwięk „u”. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ف w أَنْف?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  أَنْف kończy się na ف. Spróbuj ponownie.

Dalej: ق. Ta sama główka, dwie kropki i dużo głębszy dźwięk.

ق qaf q Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ق jest jak „k”, ale powstaje dużo dalej, niemal w gardle. Dwie kropki na górze odróżniają je od ف.

jak „k”, ale dużo głębiej, niemal w gardle

Jej formy

• ق Samodzielnie
• قـ Na początku
• ـقـ W środku
• ـق Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ق łączy się z obu stron. Na końcu wyrazu opada w głęboką miskę pod linią — po tym najłatwiej odróżnić je od ف.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• قَلَمٌ

  qalamun Znaczenie: długopis Na początku

• بَقَرَةٌ

  baqaratun Znaczenie: krowa W środku

• طَرِيقٌ

  ṭariiqun Znaczenie: droga Na końcu

Poćwicz

• Która ma dwie kropki na górze?

  • ف
  • ق

  Odpowiedź: ق — Tak — ف ma jedną kropkę, ق dwie.

  Policz kropki nad każdą literą. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ق w طَرِيق?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  طَرِيق kończy się na ق. Spróbuj ponownie.

Dalej: ك. Od tego miejsca litery są pogrupowane dla tempa nauki, a nie według kształtu — nie mają już wspólnego korpusu.

ك kaf k

Poznaj literę

ك to zwykłe „k” — to codzienne, wymawiane przy podniebieniu, a nie głęboko jak ق.

Jej formy

• ك Samodzielnie
• كـ Na początku
• ـكـ W środku
• ـك Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ك łączy się z obu stron i zmienia się bardziej niż większość liter: samodzielnie ma w środku małą kreskę, a na początku i w środku wyrazu spłaszcza się w prosty haczyk.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• كِتَابٌ

  kitaabun Znaczenie: książka Na początku

• مَكْتَبٌ

  maktabun Znaczenie: biurko, biuro W środku

• سَمَكٌ

  samakun Znaczenie: ryba Na końcu

Poćwicz

• Które czyta się „ki”?

  • كَ
  • كُ
  • كِ

  Odpowiedź: كِ — Tak — znak pod literą daje dźwięk „i”.

  Dźwięk „i” zapisuje się zawsze pod literą. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ك w مَكْتَب?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — między مَ a تَب.

  مَكْتَب ma litery po obu stronach ك. Spróbuj ponownie.

Dalej: ل — wysoki haczyk, który spotkasz jeszcze raz w środku الـ.

ل lam l

Poznaj literę

ل to zwykłe „l”. To wysoka, pionowa kreska i warto ją dobrze poznać: to także litera w środku الـ, słówka, od którego zaczyna się mnóstwo rzeczowników.

Jej formy

• ل Samodzielnie
• لـ Na początku
• ـلـ W środku
• ـل Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ل łączy się z obu stron. Na początku i w środku wyrazu to zwykła pionowa kreska; na końcu zawija się w szeroki haczyk pod linią.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• لَيْلٌ

  lajlun Znaczenie: noc Na początku

• حَلِيبٌ

  ḥaliibun Znaczenie: mleko W środku

• عَسَلٌ

  ʿasalun Znaczenie: miód Na końcu

Poćwicz

• Która to litera „l”?

  • ب
  • ل

  Odpowiedź: ل — Tak — wysoka kreska z zakrzywioną stopką to ل.

  Jedna z nich leży nisko na linii i ma kropkę pod spodem. Druga stoi wysoko. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ل w حَلِيب?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — między حَ a يب.

  حَلِيب ma litery po obu stronach ل. Spróbuj ponownie.

Dalej: م, mała pętla z ogonkiem.

م mim m

Poznaj literę

م to zwykłe „m”: mała, okrągła pętla z ogonkiem, który samodzielnie opada pod linię.

Jej formy

• م Samodzielnie
• مـ Na początku
• ـمـ W środku
• ـم Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

م łączy się z obu stron. Pętla jest zawsze; przychodzi i odchodzi tylko ogonek.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• مِفْتَاحٌ

  miftaaḥun Znaczenie: klucz Na początku

• قَمَرٌ

  qamarun Znaczenie: księżyc W środku

• قَلَمٌ

  qalamun Znaczenie: długopis Na końcu

Poćwicz

• Które czyta się „ma”?

  • مَ
  • مُ
  • مِ

  Odpowiedź: مَ — Tak — mała ukośna kreska na górze daje dźwięk „a”.

  Ukośna kreska nad literą to fatha i daje dźwięk „a”. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi م w قَلَم?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  قَلَم kończy się na م. Spróbuj ponownie.

Dalej: ن — miska głębsza niż w ب, z kropką na górze.

ن nun n

Poznaj literę

ن to zwykłe „n”. Samodzielnie to głęboka miska z jedną kropką nad nią — głębsza niż ب, a kropka jest po drugiej stronie.

przed „i” zostaje twarde — „ni” to „n” i „i”, nie „ń”

Jej formy

• ن Samodzielnie
• نـ Na początku
• ـنـ W środku
• ـن Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ن łączy się z obu stron. Na początku i w środku wyrazu wygląda bardzo podobnie do ب i ت; odróżnia je kropka na górze.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• نَافِذَةٌ

  naafidhatun Znaczenie: okno Na początku

• مَدِينَةٌ

  madiinatun Znaczenie: miasto W środku

• لَبَنٌ

  labanun Znaczenie: mleko Na końcu

Poćwicz

• Która ma kropkę na górze?

  • ب
  • ن

  Odpowiedź: ن — Tak — ب nosi kropkę pod spodem, ن nad korpusem.

  Obie mają dokładnie jedną kropkę. Różnica jest w tym, gdzie ona siedzi. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ن w مَدِينَة?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: W środku — Zgadza się — między دِي a ة.

  مَدِينَة nie kończy się na ن — kończy się na ة. Spróbuj ponownie.

Dalej: ه, lekkie h — i litera, która zmienia kształt najbardziej ze wszystkich.

ه ha h Brak dokładnego polskiego odpowiednika

Poznaj literę

ه to lekkie chuchnięcie, jak angielskie „h” w „hat” — powstaje przy ustach, a nie głęboko w gardle jak ح. Polskie „h” to zupełnie inny dźwięk: brzmi jak „ch”, czyli jak خ.

lekkie chuchnięcie, jak angielskie „h” w „hat” — nie polskie „h”, które brzmi jak „ch”

Jej formy

• ه Samodzielnie
• هـ Na początku
• ـهـ W środku
• ـه Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ه łączy się z obu stron i żadna litera nie zmienia się bardziej: mała pętelka samodzielnie, wysoka pętla na początku, romb w środku i otwarty łuk na końcu. Wszystkie cztery to ta sama litera.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• هِلَالٌ

  hilaalun Znaczenie: sierp księżyca Na początku

• نَهْرٌ

  nahrun Znaczenie: rzeka W środku

• وَجْهٌ

  ładżhun Znaczenie: twarz Na końcu

Poćwicz

• Która to lekkie h, wymawiane przy ustach?

  • ح
  • ه

  Odpowiedź: ه — Tak — ه jest lekka; ح powstaje dużo niżej, w gardle.

  Jedna z nich dzieli korpus z ج i خ. To ta ciężka. Spróbuj ponownie.

• Gdzie stoi ه w وَجْه?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Zgadza się — zamyka wyraz.

  وَجْه kończy się na ه. Spróbuj ponownie.

Dalej: و, która robi więcej niż jedną rzecz.

و waw ł

Poznaj literę

و robi więcej niż jedną rzecz. Może być spółgłoską — tą z angielskiego „water”, którą po polsku zapisujemy „ł” — może przedłużyć „u” w długie „uu”, i może pomóc zbudować dźwięk „ał”.

jak polskie „ł” w „łapie”

Jej formy

• و Samodzielnie
• و Na początku
• ـو W środku
• ـو Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

Jak د, و może przyjąć połączenie od litery przed sobą, ale nigdy nie łączy się z tą po sobie.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• وَرْدَةٌ

  łardatun Znaczenie: róża Na początku

• نُورٌ

  nuurun Znaczenie: światło W środku

• دَلْوٌ

  dalłun Znaczenie: wiadro Na końcu

Poćwicz

• W وَرْدَة و czyta się jako:

  • ła
  • długie „uu”
  • podwojona litera

  Odpowiedź: ła — Tak — na początku tego słowa و jest spółgłoską i niesie krótkie „a”.

  Tutaj و otwiera wyraz i ma własny znak samogłoski, więc pracuje jako spółgłoska. Spróbuj ponownie.

• Co robi و w بُو?

  • daje krótki dźwięk
  • przedłuża „u” w długie „uu”
  • podwaja literę

  Odpowiedź: przedłuża „u” w długie „uu” — Zgadza się — و trzyma „u” z بُ, więc wychodzi „buu”.

  بُ już czyta się „bu”. Zastanów się, co dokłada do tego و. Spróbuj ponownie.

Dalej: ي, która też ma więcej niż jedno zadanie. و pokazało się już w trzech rolach.

ي ja j

Poznaj literę

ي to partnerka و. Może być spółgłoską „j”, może przedłużyć „i” w długie „ii” i może pomóc zbudować dźwięk „aj”.

Jej formy

• ي Samodzielnie
• يـ Na początku
• ـيـ W środku
• ـي Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

W odróżnieniu od و, ي łączy się z obu stron, więc wciąga się w sąsiednie litery.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• يَدٌ

  jadun Znaczenie: ręka Na początku

• بَيْتٌ

  bajtun Znaczenie: dom W środku

• فِي

  fii Znaczenie: w Na końcu

Poćwicz

• W يَد ي czyta się jako:

  • ja
  • długie „ii”
  • dźwięk „aj”

  Odpowiedź: ja — Tak — otwiera wyraz i niesie własną samogłoskę, więc to „ja”.

  Litera, która zaczyna wyraz i ma znak samogłoski, pracuje jako spółgłoska. Spróbuj ponownie.

• Co ي pomaga zbudować w بَيْت?

  • dźwięk „aj”
  • długie „uu”
  • podwojoną literę

  Odpowiedź: dźwięk „aj” — Zgadza się — بَ plus يْ daje „baj”, a ت zamyka wyraz.

  ي nosi tu sukun, więc nie ma własnej samogłoski i zlewa się z „a” przed sobą. Spróbuj ponownie.

Dalej: alif — i hamza, którą często nosi. To nie to samo.

ا alif aa

Poznaj literę

Alif jest wyjątkowy. Sam z siebie przedłuża „a” w długie „aa”. Na początku wielu wyrazów niesie hamzę — krótkie zwarcie w gardle — a wtedy o sposobie czytania decyduje znak samogłoski.

Jej formy

• ا Samodzielnie
• ا Na początku
• ـا W środku
• ـا Na końcu

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

Alif nigdy nie łączy się z literą po sobie.

Przeczytaj ją

Znajdź ją w słowach

• أَسَدٌ

  asadun Znaczenie: lew Na początku

• بَابٌ

  baabun Znaczenie: drzwi W środku

• عَصًا

  ʿaṣan Znaczenie: kij Na końcu

Poćwicz

• Które czyta się „i”?

  • أَ
  • أُ
  • إِ

  Odpowiedź: إِ — Tak — gdy znak jest pod spodem, hamza też schodzi pod alif.

  Popatrz, gdzie siedzi mały znak. Dźwięk „i” zapisuje się zawsze pod literą. Spróbuj ponownie.

• Co robi alif w بَاب?

  • daje krótkie „a”
  • daje długie „aa”
  • daje krótkie „i”

  Odpowiedź: daje długie „aa” — Zgadza się — alif trzyma „a” z بَ, więc wychodzi „baab”.

  بَ już czyta się „ba”. Alif nie dokłada nowej samogłoski — przedłuża tę, która już jest. Spróbuj ponownie.

Dalej: ء samodzielnie — to samo zwarcie w gardle, bez alifu pod spodem.

ء hamza ʾ

Poznaj literę

ء to samo zwarcie w gardle — przerwa, którą słychać między dwoma „a” w przeczącym „a-a”. Polszczyzna nie ma na nie litery, ale sam dźwięk owszem; arabski go zapisuje. Czasem pisze się je samodzielnie, a czasem siada na krzesełku: ا, و albo ي. Krzesełko jest tylko krzesełkiem; dźwięk zawsze ten sam.

krótkie zwarcie w gardle — to, które słychać między dwoma „a” w przeczącym „a-a”

Jej formy

ء

ء nie łączy się z niczym po żadnej stronie. Kiedy siedzi na krzesełku, łączy się krzesełko, a nie hamza — dlatego litera pod nią potrafi wyglądać inaczej w każdym wyrazie, a sam znaczek zostaje identyczny.

Znajdź ją w słowach

• سُؤَالٌ

  suʾaalun Znaczenie: pytanie W środku

• بِئْرٌ

  biʾrun Znaczenie: studnia W środku

• سَمَاءٌ

  samaaʾun Znaczenie: niebo Na końcu

Poćwicz

• Jak brzmi ء?

  • jak zwarcie w gardle
  • jak lekkie „h”
  • jak długie „aa”

  Odpowiedź: jak zwarcie w gardle — Tak — ta sama przerwa, którą robisz między dwoma „a” w „a-a”.

  To nie jest dźwięk, który się wydmuchuje. To zatrzymanie. Spróbuj ponownie.

• Czym jest ؤ w سُؤَال?

  • spółgłoską „ł”
  • hamzą napisaną na krzesełku z و
  • długim „uu”

  Odpowiedź: hamzą napisaną na krzesełku z و — Zgadza się — و jest tu tylko krzesełkiem; wymawiasz mały znak na górze.

  Popatrz na mały znaczek siedzący na و. Spróbuj ponownie.

Dalej: ة, litera, która pojawia się wyłącznie na końcu wyrazu.

ة ta marbuta a

Poznaj literę

ة stoi na końcu wyrazu. Przeczytaj końcówkę wyrazu razem z nią, a ة zabrzmi jak „t” — مَدْرَسَةٌ to „madrasatun”. Zatrzymaj się na wyrazie, a końcówka odpada i zostaje samo „a”: „madrasa”.

na końcu wyrazu — „a”, gdy się na nim zatrzymujesz, i „t”, gdy czytasz jego końcówkę

Jej formy

ـة

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ة siedzi na końcu wyrazu. Może przyjąć połączenie od litery przed sobą, ale po niej nic już nie idzie — dlatego ma tylko tę jedną formę.

Znajdź ją w słowach

• مَدْرَسَةٌ

  madrasatun Znaczenie: szkoła Na końcu

Poćwicz

• Gdzie zwykle pojawia się ة?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Tak — tylko tam ją spotkasz.

  Pomyśl o مَدْرَسَةٌ. W którym miejscu wyrazu siedzi ة? Spróbuj ponownie.

• Jak czyta się ة w مَدْرَسَةٌ, gdy zatrzymujesz się na tym wyrazie?

  • a
  • b
  • u

  Odpowiedź: a — Zgadza się — końcówka odpada i mówisz „madrasa”.

  Gdy zatrzymujesz się na końcu wyrazu, końcówka odpada i ة słychać jako zwykłą samogłoskę. Spróbuj ponownie.

Dalej: ى — kolejne zakończenie, i kolejne, które nie jest tym, na co wygląda.

ى alif maksura aa

Poznaj literę

ى wygląda jak ي, która zgubiła kropki, ale to wcale nie jest „j”. Na końcu wyrazu czyta się je jak długie „aa” — to alif w innym płaszczu.

wygląda jak ي bez kropek, ale czyta się „aa”

Jej formy

ـى

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

ى pojawia się wyłącznie na końcu wyrazu, połączone z literą przed sobą. Dlatego jest tu jedna forma, a nie cztery.

Znajdź ją w słowach

• عَلَى

  ʿalaa Znaczenie: na Na końcu

• إِلَى

  ilaa Znaczenie: do, ku Na końcu

• مُسْتَشْفًى

  mustaszfan Znaczenie: szpital Na końcu

Poćwicz

• Jak czyta się ى na końcu عَلَى?

  • jak długie „aa”
  • jak długie „ii”
  • jak spółgłoska „j”

  Odpowiedź: jak długie „aa” — Tak — wygląda jak ي bez kropek, ale czyta się „aa”.

  Nie ma kropek i nie jest „j”. Powiedz „ʿalaa” na głos i posłuchaj końcówki. Spróbuj ponownie.

• Gdzie pojawia się ى?

  • Na początku
  • W środku
  • Na końcu

  Odpowiedź: Na końcu — Tak — tylko tam ją spotkasz.

  Pomyśl o عَلَى, إِلَى i مُسْتَشْفَى. Gdzie w każdym z nich siedzi ى? Spróbuj ponownie.

Dalej: لا — dwie litery zapisane jednym kształtem.

لا lam alif laa

Poznaj literę

لا nie jest nową literą. To ل, po którym idzie ا, zapisane jednym kształtem, bo ta para trafia się bardzo często. Samodzielnie znaczy „nie”.

Jej formy

لا

ل przyjmuje połączenie od tego, co stoi przed nim, a ا je kończy — dokładnie tak, jak zachowują się osobno. Dlatego لا zobaczysz i połączone z prawej, i stojące swobodnie.

Znajdź ją w słowach

• لَا

  laa Znaczenie: nie Na początku

• سَلَامٌ

  salaamun Znaczenie: pokój W środku

• أَوْلَادٌ

  ałlaadun Znaczenie: dzieci W środku

Poćwicz

• Z których dwóch liter składa się لا?

  • ل + ا
  • ن + ا
  • ل + ب

  Odpowiedź: ل + ا — Tak — ل i ا, zapisane jednym kształtem.

  Powiedz to na głos: „laa”. Które dwie litery by to zapisały? Spróbuj ponownie.

• Jak czyta się لا?

  • laa
  • al
  • lam

  Odpowiedź: laa — Zgadza się — „laa”. Samodzielnie to słowo „nie”.

  Czytaj od prawej do lewej: najpierw ل, a potem ا je przedłuża. Spróbuj ponownie.

Dalej: الـ, słówko, od którego zaczyna się mnóstwo rzeczowników.

ال al — rodzajnik określony al-

Poznaj literę

الـ zwykle znaczy tyle, co polskie „ten konkretny”, i doczepia się z przodu do rzeczownika, zamiast stać osobno. Polszczyzna nie ma rodzajnika, więc w tłumaczeniu często go po prostu nie widać — ale w arabskim tekście widać go wszędzie.

Jej formy

الـ

Krótka kreska przy literze pokazuje, w którym miejscu łączy się ona z sąsiadką. To nie jest znak i nie jest częścią litery — to samo połączenie.

الـ nie jest pojedynczą literą z własnymi czterema formami — to dwuliterowy przedrostek, którego ل łączy się w przód ze słowem, do którego się doczepia.

• a- — tu „l” nie jest słyszalne — zamiast niego podwaja się następna litera

Znajdź ją w słowach

• الْبَيْتُ

  al-bajtu Znaczenie: ten dom Na początku

• الشَّمْسُ

  asz-szamsu Znaczenie: to słońce Na początku

Poćwicz

• Co zwykle znaczy الـ?

  • że mowa o czymś określonym
  • i
  • w

  Odpowiedź: że mowa o czymś określonym — Tak — oznacza rzeczownik jako ten konkretny.

  Porównaj بَيْتٌ („jakiś dom”) z الْبَيْتُ. Co doszło? Spróbuj ponownie.

• Co dzieje się z ش w الشَّمْسُ?

  • Znika.
  • W wymowie się podwaja.
  • Zmienia się w ب.

  Odpowiedź: W wymowie się podwaja. — Zgadza się — „l” nie jest słyszalne; zamiast niego podwaja się ش, i wychodzi „asz-szamsu”.

  Powiedz na głos: „asz-szamsu”. Posłuchaj, co dzieje się z ش. Spróbuj ponownie.

To cały alfabet: 28 liter, znaki, które do nich należą, oraz zakończenia i zapisy, które spotkasz najczęściej. Weź powoli słowo z harakat, litera po literze, a przekonasz się, że już potrafisz je rozczytać.