Pisz po arabsku, jeśli nie masz klawiatury arabskiej

„Nie mam klawiatury arabskiej” zwykle znaczy jedną z trzech całkiem różnych rzeczy, a najlepsza odpowiedź zależy od tego, z którą masz do czynienia. Ta strona bierze je po kolei.

We wszystkich trzech przypadkach droga to to samo narzędzie — klawiatura działająca w karcie przeglądarki — ale to, do czego jej używasz, jest inne.

Jeśli na twojej klawiaturze wydrukowane są tylko litery łacińskie

To najczęstszy przypadek i najmniejszy problem. Litery wydrukowane na klawiszach nie mają nic wspólnego z tym, co pisze komputer; to farba.

Masz dwie drogi wejścia:

Pisz łacińskimi klawiszami, które masz. Każdy klawisz staje się w trakcie pisania swoim arabskim odpowiednikiem: slam daje سلام, ktab daje كتاب, mrHba daje مرحبا. Arabski zapisuje się bez krótkich samogłosek, więc piszesz spółgłoski — to ten jeden nawyk do przyswojenia, a pisanie po arabsku literami łacińskimi omawia go w kilka minut.

Zamiast tego dotykaj liter. Klawiatura ekranowa pokazuje arabskie litery, cyfry, znaki diakrytyczne i symbole jako przyciski — wszystkie widoczne naraz, bez kart do przełączania. Nie ma czego się uczyć: znajdujesz literę i klikasz.

Większość ludzi kończy na mieszaniu obu dróg: piszą słowa, dotykają pojedynczej litery, której nie umieją umiejscowić. Obie piszą do tego samego pola.

Jeśli komputer jest zablokowany

Laptopy służbowe, komputery w bibliotekach i na uczelniach oraz kawiarenki internetowe często nie pozwolą ci dodać układu klawiatury — to ustawienie administratora, a ty możesz nie mieć uprawnień.

Nic tutaj tych uprawnień nie wymaga. Klawiatura to strona internetowa: otwórz ją, pisz i zabierz tekst ze sobą. Nie ma czego instalować, nie trzeba zakładać konta ani zmieniać żadnego ustawienia w maszynie.

Kiedy masz już swój tekst, możesz go skopiować do schowka, udostępnić, poszukać nim albo pobrać jako plik tekstowy, dokument Word lub PDF — a to wszystko dzieje się na urządzeniu, nie na serwerze.

Jeśli urządzenie nie jest twoje

Telefon znajomego, wspólny rodzinny tablet, biurko kolegi. Tutaj powodem, by nie instalować klawiatury arabskiej, jest uprzejmość, a nie uprawnienia: dodanie języka zmienia przełącznik klawiatur, autokorektę, a czasem słownik osobie, która sięgnie po urządzenie następna.

Karta przeglądarki zostawia to wszystko w spokoju. Kiedy skończysz, zamykasz kartę.

Dwie rzeczy warte wiedzy, jeśli urządzenie nie jest twoje:

• Twój styl pisania jest pamiętany w tej przeglądarce. To drobne ustawienie zapisane na urządzeniu, a nie ustawienie konta, ale zostaje. Jeśli wolisz nie zostawiać niczego, użyj okna prywatnego.
• Ostatnie teksty można zapisywać, żeby dało się je przywrócić. To opcjonalne, możesz to wyłączyć i możesz je usunąć w dowolnym momencie.

Przeniesienie arabskiego tam, gdzie ma trafić

Napisanie go to tylko połowa roboty. Z edytora możesz:

• Skopiować go i wkleić w dowolnej aplikacji — w wiadomości, e-mailu, dokumencie.
• Udostępnić go do komunikatora albo e-mailem.
• Pobrać go jako zwykły tekst, dokument Word albo PDF.
• Poszukać w internecie z jego pomocą, w wybranym przez siebie celu.

Pliki powstają w przeglądarce i zapisują się do pobranych; nie są wcześniej nigdzie przesyłane. Kopiowanie, pobieranie i eksport odbywają się w całości na twoim urządzeniu. Udostępnianie i wyszukiwanie działają inaczej: przekazują tekst tam, gdzie sam go kierujesz — do innej aplikacji albo do wyszukiwarki — i dzieje się to wyłącznie wtedy, gdy sam je uruchomisz.

Kiedy jednak warto ją zainstalować

Jeśli piszesz po arabsku codziennie, wprost w innych programach, systemowa klawiatura arabska jest lepszym narzędziem. Działa wewnątrz każdej aplikacji, bez kroku kopiuj-wklej, i działa bez połączenia.

Droga przez przeglądarkę służy do zredagowania tekstu i przeniesienia go gdzieś — okazjonalna wiadomość, kartka, dokument potrzebny raz albo komputer, nad którym nie masz kontroli. Klawiatura online czy w urządzeniu rzetelnie waży ten wybór.

Następny krok

Otwórz klawiaturę arabską i napisz mrHba. Jeśli wolisz dotykać niż pisać, samouczek o klawiaturze wirtualnej pokazuje, co zawiera każdy panel.