تایپ حروف دشوار عربی: همزه، تای گرد، لام‌الف

چطور حروف عربی‌ای را تایپ کنید که کلید لاتین آشکاری ندارند — خانواده‌ی همزه، تای گرد، الف مقصوره و لیگاتور لام‌الف — و وقتی یکی از آن‌ها درنمی‌آید چه کنید.

بیشتر حروف عربی یک کلید لاتین آشکار دارند. چند تایی ندارند — آن‌هایی که همزه دارند، تای گردی که پایان واژه‌های مؤنث می‌آید، و لا که مانند یک حرف واحد رفتار می‌کند. همین‌ها حروفی هستند که مردم رویشان گیر می‌کنند، پس این صفحه روشن می‌گوید برای هرکدام چه باید تایپ کرد.

همه‌ی آنچه اینجا می‌آید بر پایه‌ی سبک تایپ سنتی است، که سبک پیش‌فرض است.

خانواده‌ی همزه

شش نویسه، هرکدام با دنباله‌ی کلید خودش:

حرفتایپ کنیدکجا پیدایش می‌شود
أ-aآغاز بسیاری از واژه‌ها — أسف، أجر
إa--واژه‌هایی که با صدای کسره آغاز می‌شوند
آaaالف بلند — آخر
ؤw--همزه‌ای که روی واو نشسته
ئy--همزه‌ای که روی یا نشسته
ء--همزه‌ی تنها، که روی هیچ کرسی‌ای ننشسته

پس -asf می‌شود أسف و -asrh' می‌شود أسرة.

همانی که مردم را گیر می‌اندازد

a-- (یعنی إ) مدخل بلندتری از -- (یعنی ء) است، و مدخل بلندتر همیشه برنده می‌شود. یعنی هر a که درست پیش از یک همزه‌ی تنها بنشیند، در إ بلعیده می‌شود.

sma-- را به امید سماء تایپ کنید و به‌جایش سمإ می‌گیرید: کیبورد s را خوانده، بعد m و بعد a--. درست همان کاری را کرده که جدول می‌گوید، اما این چیزی نیست که شما خواسته‌اید.

هر جا همزه پس از یک هم‌خوان بیاید و نه پس از a، همان -- تنها به‌درستی کار می‌کند — s--al می‌شود سءال.

وقتی دنباله‌ی کلیدها از پس املا برنمی‌آید

بعضی واژه‌ها به‌راستی از این راه تایپ‌شدنی نیستند، و گفتنش بهتر از وانمود کردن به خلافش است. شاء به ش نیاز دارد، بعد ا، و بعد یک همزه‌ی تنها — اما تایپ s'a-- آن a-- را به إ می‌سپارد و شإ می‌سازد.

پاسخ، کیبورد روی صفحه است. بازش کنید، گروه نمادها را پیدا کنید و ء را مستقیم بزنید. زدن هر کلید همان نویسه را عین خودش درج می‌کند و هر چه تا آن لحظه تایپ کرده‌اید را نهایی می‌کند، پس می‌توانید s'a بنویسید، ء را بزنید و ادامه دهید. آموزش کیبورد مجازی گروه‌ها را با جزئیات بیشتری شرح می‌دهد.

گروه نمادها در کیبورد روی صفحه که برچسبش روی صفحه به انگلیسی «Symbols» است، با کلیدهای إ و أ و ء و ئ و ؤ و آ و لا و ى و ة، که روی هرکدام دنباله‌ی لاتین تایپ‌کننده‌اش نوشته شده است

تای گرد — پایان h'

ة پایان سهم بسیار بزرگی از واژه‌های عربی است، و تنها یک کلید دارد: h'.

می‌خواهیدتایپ کنید
مدينةmdinh'
مدرسةmdrsh'
رسالةrsalh'
بطاقةbTaqh'
صورةSwrh'

اگر آپاستروف را بیندازید، یک ه ساده می‌گیرید که حرف دیگری است و واژه‌ی دیگری می‌سازد. t'lat'h' می‌شود ثلاثة؛ آپاستروف آخر را بردارید و t'lat می‌شود ثلات، که آن واژه‌ای نیست که دنبالش بودید.

الف مقصوره — حرف بزرگ Y

ى همان Y بزرگ است. این حرف پایان على است که آن را glY تایپ می‌کنید، و پایان فهرست بلندی از واژه‌هایی که با صدای ا تمام می‌شوند ولی به شکل یا نوشته می‌شوند.

y کوچک حرف ي است، همان یای معمولی، پس بزرگ بودن حرف اینجا به‌راستی اهمیت دارد.

لام‌الف — لیگاتوری که شبیه دو حرف است

لا در جدول یک مدخل واحد است، نه l به‌اضافه‌ی a. la را تایپ کنید و همان را می‌گیرید.

این رایج‌ترین سرچشمه‌ی «چرا این را نوشت؟» است، چون la وسط واژه‌هایی هم پیدا می‌شود که منظورتان نبوده. salam می‌شود سالام — s، بعد a، بعد la و بعد m — در حالی که سلام را از slam می‌خواستید. اگر واژه‌ای یک لا غیرمنتظره داشت، دنبال a بگردید که درست پیش از یک l نشسته است.

مرجع سریع

تایپ کنیدمی‌گیریدتایپ کنیدمی‌گیرید
-aأ--ء
a--إh'ة
aaآYى
w--ؤlaلا
y--ئooو

گام بعدی

کیبورد عربی را باز کنید و سه موردی را که بیشتر پیش می‌آیند امتحان کنید: mdinh' و glY و -asf. اگر حرفی باز هم ظاهر نشد، در گروه‌های حروف و اعراب و نمادهای کیبورد روی صفحه دنبالش بگردید — هر نویسه‌ای که آنجا نشان داده می‌شود مستقیم زدنی است، و همین راه رسیدن به املایی است که دنباله‌ی لاتین از پس بیانش برنمی‌آید.

و اگر می‌خواهید آنچه را می‌نویسید بخوانید، نه فقط رونویسی کنید، دورهٔ آموزش خواندن عربی شما را در بیست‌وهشت حرف، شکل‌های آن‌ها و اعرابی که همراهشان می‌آید، یکی‌یکی پیش می‌برد.

مقالات مرتبط